Marian Kołodziejczyk - życie i twórczość

Dnia 9 czerwca 2026 r. w Pałacu Młodzieży w Tarnowie odbyło się wydarzenie inaugurujące obchody setnej rocznicy urodzin Mariana Kołodziejczyka – artysty plastyka, grafika, malarza i pedagoga, przez blisko ćwierć wieku związanego z tą instytucją.

Szanowni Państwo, serdecznie zapraszamy na wyjątkową wystawę  zorganizowaną z okazji setnej rocznicy urodzin artysty Mariana Kołodziejczyka. Wystawa Jubileuszowa  „Marian Kołodziejczyk  – Tarnów i okolice ”  w setną rocznicę urodzin artysty Wernisaż: 2 lipca 2026 r., godz. 17:00 Galeria Sztuki HORTAR w Tarnowie (ul. Legionów 32) Wystawa trwa: w lipcu i sierpniu 2026 r. Wystawa czynna: poniedziałek–piątek: 9:00–17:00 sobota: 9:00–13:00 WSTĘP WOLNY Marian Kołodziejczyk (1926–2020) był grafikiem, malarzem i pedagogiem związanym z Tarnowem. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1953 roku uzyskał dyplom z grafiki w pracowni prof. Konrada Srzednickiego. Po ukończeniu studiów został członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 1953–1959 pracował jako instruktor plastyczny w Zespole Pieśni i Tańca „Krakowiacy”. Od 1960 roku związany był z Pałacem Młodzieży w Tarnowie, gdzie przez wiele lat prowadził cenioną pracownię plastyczną, ksz...

W latach 80. XX wieku tarnowskie środowisko plastyków organizowało liczne plenery malarskie. Była to w pewnym sensie forma podtrzymywania życia artystycznego po rozwiązaniu przez władze Związku Polskich Artystów Plastyków w 1983 r.

Teatr Narodowy w Warszawie, 1839 r. Domena publiczna. W pierwszej połowie XIX wieku w Warszawie wzniesiono gmach Teatru Wielkiego, monumentalny symbol życia teatralnego i muzycznego stolicy, a zarazem jeden z najważniejszych znaków jej kultury. Kamień węgielny pod jego budowę położono w 1825 roku, w sześćdziesiątą rocznicę powstania Teatru Narodowego, co tym samym było symbolicznym gestem kontynuacji jego tradycji. Ponad sto lat później z tej budowli pozostały jedynie ruiny, podobnie jak z niemal całej Warszawy, zniszczonej w czasie II wojny światowej. Odbudowa miasta była wielkim przedsięwzięciem urbanistycznym, wysiłkiem niejako całego narodu oraz próbą przywrócenia tożsamości i kultury poprzez odbudowę wielu miejsc i instytucji.

Jakie jest ostatnie dzieło artysty? Czy to obraz, nad którym pracował do końca? A może szkic, który pozostał niedokończony? Wchodząc do opuszczonej pracowni malarza, można odnieść inne wrażenie.

W dniu 10 marca 2026 roku wraz z panią Elżbietą Fornal i moją żoną Kamilą odwiedziliśmy dawnego dyrektora Pałacu Młodzieży w Tarnowie, pana dra Franciszka Pulita. Niezwykle serdeczna wizyta i rozmowa stały się okazją do przypomnienia historii ważnej dla Tarnowa placówki z perspektywy jej dawnych dyrektorów – pana Pulita i pani Fornal. Powróciły także wspomnienia o Marianie Kołodziejczyku, moim Dziadku.

Na wiosnę 1964 r., w kwietniu i maju odbyła się Wystawa Wiosenna „Człowiek i pejzaż”, jako kolejna z cyklicznych wystaw tarnowskiego oddziału ZPAP. Ekspozycja odbywała się w salach wystawowych BWA w Tarnowie przy ulicy Wałowej 10, funkcjonujących w tej lokalizacji od 1962 roku.